۱۳۹۵/۳/۱۲ تعداد بازدید: ۳۰۱
print

امروز فیس بوک ، فردا جهان

زیر پا گذاشتن روز افزون مقررات مربوط به حفظ حریم خصوصی کاربران...

 امروز فیس بوک ، فردا جهان

 

چکیده:
 

زیر پا گذاشتن روز افزون مقررات مربوط به حفظ حریم خصوصی کاربران در فضای نت از سوی سایت پرطرفدار فیس بوک ، چندی است که بحث و جدل های بسیاری را در رسانه های امریکا به راه انداخته است . منتقدان فیس بوک اعتقاد دارند که این سایت با کاستن از ضریب ایمنی پرایوسی (حریم خصوصی کاربران) خودو عمومی کردن اطلاعات شخصی کاربران ،هیچ هدفی را جز کسب سود بیشتر دنبال نمی کند و تداوم این مسیر می تواند حریم خصوصی کاربران اینترنت را در کلیت خود ، جداً به مخاطره بیندازد.
با وجود صفی گیج کننده از اعلام های مختلف در ماه جاری، این طور به نظر می رسد که تقریباً به شکل اجتناب ناپذیر دست کم در آینده نزدیک ، وب به قلمرو فیس بوک تبدیل خواهد شد. چه بخواهید و چه نخواهید.
این اتفاق از جهات مختلف ، تحول بزرگی محسوب می شود ، چرا که در برقراری تماس و دستیابی به آنچه که می خوانید ، تماشا می کنید یا می شنوید را آسان تر می کند . اما این سوء ظن آزار دهنده نیز وجود دارد که وقتی فیس بوک می گوید که صرفاً در حال تغییر هنجارهای مربوط به حد و اندازه عمومی شدن زندگی مان است . عملاً در حال جعل کردن چنین شرایطی است نه دست یافتن به آن . و زمانی که می گویم جعل کردن ، منظورم هر دو وجه معنای آن است.
فیس بوک با مانورهای ماهرانه ، قصد تبدیل خود به مرکز اینترنت را دارد؛به مخزنی مرکزی و ناشر آنچه که کاربران دوست دارند در اینترنت انجام دهند.
شاخ و برگ های جدید فیس بوک احتمالاً به دنبال چیزی خواهند بود که تا همین الآن نیز آن را به بزرگ ترین شبکه اجتماعی جهان . با اطلاعات کافی برای رقابت با گوگل تبدیل کرده است؛رقابت برای جذب میلیاردها دلار پول آگهی دهندگانی که تشنه هزینه کردن دلارهای خود در آگهی هایی هستند که می توانند مخاطبین خاصی را هدف قرار دهند . اهرم اصلی فیس بوک برای دست یافتن به تمام اطلاعات سرازیر شده به طرف آنها ، دکمه «I Like» است که وب سایت ها می توانند با کمترین تلاش آن را در صفحات خود تعبیه کنند. زمانی که کاربر روی این دکمه کلیک می کند ، به فیس بوک علامت می دهد تا نظر آنها را به جریان کاربرانی اضافه کنند که طرفداری خود از «پلیر ان اف ال» ، این کمدی رمانتیک یا آن بلاگ را اعلام کرده اند. وب سایتهایی که چند «متا دیتا» زیرکانه را (که عمدتاً برای فیس بوک بسیار خوب هستند)در صفحات خود تعبیه می کنند به فیس بوک اجازه می دهد مطلع شود که یک کاربرچه چیزی را دوست دارد ، بنابراین فیس بوک می تواند با یک لینک بازگشت خورده به سایت اصلی ، به طور خودکار آن را به بخش مربوطه در پروفایل آن شخص اضافه کند.
سایت ها همچنین می توانند یک نوار ابزار مشترک را انتخاب کنند که درحالی که در سایت خودتان قرار دارید ،در زیر براوزر(browser) شما قرار می گیرد ، یا حتی یک نوار ابزار با پهنای بیشتر را انتخاب کنند که نشان می دهد شما و دوستانتان در حال حاضر با دکمه «I Like» در حال کار در فیس بوک هستید.
این نوع تنظیمات به کاربران اجازه می دهد تا برای روز آمد کردن پروفایل های خود و انتشار فعالیت هایشان در سطح جهان به فیس بوک متصل شوند، (فعالیت هایی نظیر دوست یابی در یک گروه سیاسی یا مذهبی ، بخش اعظمی از پروفایل های فیس بوک را به خود اختصاص می دهد و به عنوان اطلاعاتی عمومی محسوب می شود، فارغ از اینکه تنظیمات پرایوسی خود را چگونه تنظیم کنید.)
همچنین کاربران متصل شده به فیس بوک ،هربار که از صفحه ای دیدن می کنندکه دکمه «I Like» در آن وجود دارد . چه این دکمه را به کار بگیرند و چه نگیرند ، اطلاعاتی را درباره سیر و سفرهایشان به گوشه وکنار نت برای سرورهای فیس بوک ارسال می کنند. فیس بوک همچنین در نظر دارد پیش از دیدار کاربران از برخی سرویس ها ، اطلاعات آنها را برای این سرویس ها ارسال کند به این ترتیب ،زمانی که آنها از آن سایت دیدن می کنند ، آن سایت «از قبل شخصی سازی شده است». این امر در عمل به این معناست که اگر شما برای سایت موزیک «پاندورا» تازه وارد باشید ،این سایت بر اساس نوع موسیقی مورد علاقه تان که در پروفایلتان به آن اشاره کرده اید ، یک ایستگاه شخصی سازی را برایتان حضور و آماده کرده است.
اگر چه این گونه ردگیری ها با شبکه های آگهی طرف ثالث رخ می دهند،اما آنها نام شما را نمی دانند یا هیچ اطلاعات دیگری در این باره ندارند که شما جز این سایت ، به چه جاهای دیگری در نت مراجعه می کنید . فیس بوک اطلاعاتی بسیار بیشتر از راه انداختن کارهای شما در این سایت را از شما در اختیار دارد.شاید نزدیک ترین نمونه به آن ، web History خزنده گوگل باشد که حرکات شما را در تمام نقاط وب ردگیری می کند و هر URL که دیدن می کنید را ثبت می کند، اما این سیستم فقط برای کسانی کار می کند که نوار ابزار گوگل را نصب کرده اند و یا هنگام ایجاد یک اکانت گوگل ، علامت مقابل گزینه Web History را حذف نکرده اند . این سیستم به همراه تاریخچه جست و جوهای شما ، از سیستم ردگیری آگهی گوگل که نام شما را نمی داند یا اطلاع ندارد که دوستانتان چه کسانی هستند ، جداست . قطعاً این امر فیس بوک را در نوعی رقابت با گوگل ، خصوصاً AdSense قرار می دهد که «پلت فورم» آگهی گوگل است که ناشران برای قرار دادن آگهی در سایت هایشان از آن استفاده می کنند.
اما طرح این ادعا که فیس بوک«برنده » وب شده است ، خنده دار است ، به خصوص با توجه به اینکه اعداد و ارقام گوگل در ماه جاری بالا رفته و در طول سه ماهه اول سال جاری ، بیشتر از شش میلیارد دلار درآمد داشته است . به علاوه بدنه اصلی درآمدهای آگهی های گوگل از طریق آگهی های «ضمنی» به دست می آید که مبتنی بر محتوای یک صفحه وب یا یک جست و جو هستند. بسیار روشن است که آگهی های هدف دار بهتر از آگهی های هدف دار بهتر از آگهی هایی نخواهند بود که درصفحه جست وجوی گوگل قرار دارند ، حتی اگر فیس بوک نهایتاً به این نتیجه برسد که می تواندیک موتور جست و جو را بسازد که رتبه بندی های آن را از طریق اطلاعات جمع آوری شده از کاربران خود مرتب کند.
همان طور که مایکل کالور از «وب مانکی» گزارش می دهد ، فیس بوک قسمت عمده این سیستم برخوردار از سهولت استفاده را در استاندارهای «اپن» ساخته است ، حتی با توجه به اینکه فیس بوک اطلاعات را به درون یک اجتماع بسته جذب می کند. اما این استانداردها تقریباً به طور انحصاری توسط فیس بوک مورد استفاده قرار می گیرد و تلاش هایی را که توسط دیگران برای خلق ایجاد مگادیتای قابل فهم همگانی انجام شده را نادیده می گیرد.
به علاوه دکمه «I Like» انحصاراً فیس بوک را تغذیه می کند. اگر هویت اولیه شما در نت ، در LinkedIn یا Google یا My Space یا god forbid قرار داشته ، این دکمه هیچ فایده ای نخواهد داشت . فیس بوک نمی تواند ساختار خود را برای متکامل تر کردن نت به کار گیرد، بلکه این کار را فقط به خاطر پول انجام می دهد . شما می توانید از طریق تنظیمات پرایوسی که محرمانه بودن آن همواره در حال افزایش است ،به برخی از این اهداف دست یابید ، هر چند که از بیشتر شما برای جلوگیری از فشار بی پروای فیس بوک برای عمومی ساختن پروفایل های افراد ، کاری ساخته نیست . نهایتاً اینکه ، دست کم تا وقتی که یک نفر با یک دکمه «I Like» همگانی پیدا نشود که خواسته شما را مقدم بر خواسته های خود قرار دهد ، وب به شکل فزاینده به یک قلمرو فیس بوک تبدیل خواهد شد. پرسشی که تا روزها به قوت خود باقی می ماند این است که در عمل ، آیا شما در حال استفاده از فیس بوک برای حفظ ارتباط خود با دوستان و خانواده تان هستید ، یا این فیس بوک است که در حال استفاده از شماست.

پی نوشت ها:
 

1.Rayan Singel ، روزنامه نگار
منبع :www.wierd.com
 

منبع:نشریه سیاحت غرب،شماره 82
  • - نویسنده: رایان سینگل
نظرات

 نام:
 *نظر:
© کلیه حقوق معنوی و محتوای این سایت متعلق به اداره کل تبلیغات اسلامی استان چهار محال و بختیاری می باشد .استفاده از مطالب با ذکر منبع و لینک به سایت بلامانع است.