۱۳۹۳/۵/۵ تعداد بازدید: ۴۲۰
print

با قرآن در صحنه‌های زندگی

دستورهای جان بخش قرآن کریم همه زوایای زندگی انسان را در بر گرفته و آنچه را که انسان در مسیر تکامل خویش بدان نیازمند است در اختیارش می‌گذارد و چون خود نور است پیروانش را نیز در دو سرا نورانی می‌کند.

با قرآن در صحنه‌های زندگی

قرآن وسیله نجات انسان از هلاکت و باعث هدایت او از ضلالت و داروی شفا بخش او از امراض روحی و سبب رهایی او از عذاب الهی دانسته شده است.

علی(ع) فرمود: «علیکم بکتاب الله فانه الحبل المتین و النور المبین و الشفاء النافع و الرای الناقع و العصمه للمتمسک و النجاة للمتعلق؛ کتاب خدا را محکم بگیرید زیرا رشته‌ای است محکم و نوری است آشکار و دارویی است شفابخش و سیراب‌کننده‌ای است که عطش را فرو می‌نشاند. هرکس به آن تمسک جوید او را نگاه می‌دارد و هرکس به دامنش چنگ زند نجاتش می‌دهد.» (1)

نکته دیگر اینکه قرآن باعث نورانیت و صفای باطن و وسیله زدودن زنگار از اعماق دل می‌شود.

پیامبر(ص) و امامان(ع) که خود قرآن ناطق و مفسر واقعی قرآن بودند در میدان عمل نیز پیاده‌کردن دستورات قرآن را اصلی‌ترین وظیفه خود می‌دانستند و از بدو تولد تا لحظه دیدار پروردگار همواره جلوه‌های نورانی زندگی خویش را با عطر دلاویز قرآن معطر می‌ساختند.

لذا در روایتی پیامبر اکرم(ص) فرمود: «اذا لتبثت علیکم الفتن کقطع الیل المضلم فعلیکم بالقرآن؛ هرگاه فتنه‌ها مثل پاره شب ظلمانی بر شما وارد شد شما تمسک به قرآن داشته باشید» (2)

و مهم‌تر اینکه پیامبر خدا در آخرین لحظات زندگی فرمودند:« انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی اهل البیتی ما ان تمسکتم بها لن تضلوا ابداً؛ من دو چیز ارزشمند بین شما به امانت می‌گذارم یکی قرآن و دیگری عترتم. اگر به آنها تمسک جویید هرگز گمراه نمی‌شوید.» (3)


تفکر در قرآن:

سبک و آهنگ قرآن به گونه‌ای است که خردمندان را به تفکر و تعمق در آیات خویش فرا می‌خواند و می‌فرماید: «انا انزلناه قرآنا عربیاً لعلکم تعقلون؛ ما قرآن را به زبان عربی نازل کردیم شاید شما اندیشه کنید.» (4)

و آن کسانی را که در آیات قرآن تدبر نمی‌کنند سرزنش کردند فرموده است: «افلا یتدبرون القرآن ام علی قلوبهم اقفالها؛ آیا در قرآن نمی‌اندیشند یا بر دل‌هایشان قفل خورده است.» (5)

از این رو قاری قرآن نه‌تنها باید قرآن را با اسلوبی متین و زیبا قرائت کند بلکه باید در آیات آن تفکر و اندیشه کند و از این راه ارتباط عمیق با قرآن برقرار نماید.

حضرت رضا(ع) فرمود: «اگر بخواهم می‌وانم قرآن را در کمتر از سه روز ختم کنم ولی هرگز از آیه‌ای عبور نمی‌کنم مگر آنکه در محتوای آن و اینکه چه زمانی و درباره چه موضوعی نازل شده اندیشه می‌کنم. از این رو ختم آن سه روز طول می‌کشد.» (6)


عشق به قرآن:

کلام معشوق نزد عاشق بسیار شیرین و شنیدنی است. ائمه(ع) عاشقان واقعی خدا بودند و با تلاوت قرآن با او ارتباط برقرار می‌ساختند. به راستی قرآن کتاب نامتناهی و بی‌پایانی است که هر چه بینش‌ها وسیع‌تر و دیدها عمیق‌تر شود و هر چه درباره آن تحقیقات و مطالعات زیادتری انجام گیرد، رموز و اسرار آن رخ می‌نماید و حقایق نویی از آن کشف می‌شود؛ از کتابی که از جانب خدا برای هدایت بشر فرستاده شده جز این انتظاری نیست.

این کتاب بسان خورشیدی است که محیط تاریک جامعه بشری را روشن می‌سازد لذا پیامبر فرمود: «القرآن ظاهره انیق و باطنه عمیق؛ قرآن ظاهری زیبا و باطنی عمیق دارد.» (7)

 

امیرمؤمنان علی(ع) فرمود: «قرآن مشعل فروزانی است که فروغ و تابش آن به خاموشی نمی‌گراید و دریای عمیقی است که فکر بشر به ژرفای آن نمی‌رسد.»

خداوند به همه ما توفیق عمل کردن به این کتاب ارزشمند الهی را مرحمت بفرماید.

منابع:
1) نهج البلاغه /خطبه 175
2) اصول کافی/شیخ کلینی/ج4/ص 398
3) فروع کافی/ج8/ص 323
4) قرآن کریم/سوره یوسف/آیه 2
5) قرآن کریم/سوره محمد/آیه 24
6) مناقب /شهرآشوب/ج4/ص 360
7) اصول کافی/شیخ کلینی/ص 591

  • - نویسنده: تبیان شهرکرد
نظرات

 نام:
 *نظر:
© کلیه حقوق معنوی و محتوای این سایت متعلق به اداره کل تبلیغات اسلامی استان چهار محال و بختیاری می باشد .استفاده از مطالب با ذکر منبع و لینک به سایت بلامانع است.